Ηταν Βλεπεις και η μερα.........14 φλεβαρη

Καθε μηνα αυτη την ημερομηνια το μυαλο μου χανεται και η καρδια μου πονα..........
Ειναι βλεπεις αυτη η μερα η μερα που ηθελες να ειναι δικη μας.....μαι μερα που δεν ειναι πραγματικη επαιτιος μας μα εσυ επελεξες να ειναι...οι 14 του καθε μηνα η 14 του φλεβαρη μερα που γενηθηκαμε...
Και να που στεκομαι παλι μονος....στο παραθυρο που πεφτει η βροχη..... με τοσα πραγματα που κανονικα θα επρεπε να σκεφτομαι εκτος απο εσενα.....
Και ομως σημερα και καθε μερα σαν αυτη το μυαλο δεν μπορει να ξεκολησει....
Πριν 2 μηνες τετοια μερα ημουν μακρυα στα μερη που εσυ ηθελες να μου δειξεις....
τωρα κολημενος εδω τοσο κοντα μα τοσο μακρυα σου....η 4 επαιτιος μας που γιορταζω μονος...
η αγαπη μου....δεν εσβησε καθολου παρολο που ολοι ελεγαν θα περασει με τον καιρο....
μα ο καιρος περναει και δεν ξεθωριαζει καθολου, εχει ακομα το αρωμα σου το αρωμα που θα επρεπε να εχουν οι αγγελοι....εχει ακομα την φωνη σου την μονη μουσικη που δεν μπορεσα ποτε να φερω στα μετρα μου....εχει ακομα εσενα παντου πανω μου...εχει ακομα την σιωπη...την σκια σου.
Τι και εαν η ζωη με αναγκαζει να ειμαι αλλου να δινω αλλους αγωνες να σε αφηνω να με αφησεις πισω μια για παντα να χαιρεσαι αλλες αγκαλιες....
εσενα δεν μπορει καμια να σε αλλαξει καμια να σε αγγιξει.....
δεν ξερεις ποσες φορες ηθελα να σηκωσω το κινητο μου σημερα να σου στειλω μηνυμα να σου πω χρονια πολλα.ο φοβος μου μην αναστατωσω την νεα σου ζωη και η υποσχεση που εδωσα με κρατανε.... και με κρατανε μακρυα σου...
μακαρι να ξερες ποσο αναγκη σε εχω σε αυτες τις στιγμες της ζωης μου..να παρω δυναμη να συνεχισω.....μιας που απο τοτε που εχασα εσενα δειχνει πως θα χασω ολα τα αγαπημενα πλασματα στην ζωη μου.....
Χρονια μας πολλα αγαπη μου μου λειπεις σε αγαπω