Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007

Και καπου θα βρεθουμε εαν με αγαπας

Λενε πως μετα τον θυμο ερχεται η γαληνη , μετα την τρικυμια ερχεται η ηρεμια.
Ετσι και εγω σημερα....
Αρκουσε μια απο τις αγαπημενες μου ταινιες για να μου δειξει κατι παρα μα παρα πολυ απλο.... Οταν κατι ειναι μοιραιο να γινει θα γινει.Οπως στο Sleepless In Seatlle...

βεβαια εκει υπαρχει και ο δαιμονιος πιτσιρικας που εφερε τον κοσμο ανω κατω για να καταφερει να υλοποιησει το μοιραιο μα ρε παιδι μου υπηρχε η παστα η χημεια που λεμε....
Μεσα απο ολες αυτες τις χαζορομαντικες βλακειες που λεω προσπαθω να πω απλα πως ενα κατι ειναι γραμμενο να γινει εαν δυο ανθρωποι ειναι γραμμενο να ειναι μαζι θα ειναι. Ακομα και εαν γυρισουν ολον τον κοσμο για να βρουν ο ενας τον αλλο....
Ειναι αυτο το φιλι

εκεινη η επαφη που σε κανει να αισθανεσαι τοσο σιγουρος...
Ειναι εκεινο το αγγιγμα, εκεινη η επαφη ειναι η φλογα που οσο και να λες να την σβηνεις δεν μπορεις....
Και εμεις ημασταν πλασμενοι ο ενας για τον αλλο παρολες τις τεραστιες φαινομενικα διαφορες μας...αυτες τις βλεπαν ολοι οι αλλοι...Εμεις ξεραμε ομως....
Ειναι οι επιλογες μου που μου το ειπαν πως ειναι εκεινη η μοναδικη... Μου το ειπαν απο την πρωτη βραδυα στο νησι ....εκεινη η αγκαλια εκειονο το τραγουδι που εβγαινε μεσα απο την καρδια ...και εκεινη βασιλλισα μεσα στην αγκαλια και στην καρδια μου..
Πολλες φορες σε αυτη την πορια εφτασα να αμφισβητησω πολλα απο εκεινες τις ημερες, ακομα και την ιδια την αγαπη της....
Σημερα ξαναειδα εκεινο το μικρο το Videaki απο το κινητο, εκεινη την στιγμη.....
κανεις δεν μπορει να λεει τοσο καλα ψεματα.....Δεν εχω δικαιωμα να αμφισβητω πως εκεινο το κοριτσι με αγαπησε.
Και εαν η αγαπη ειναι αληθινη οπως εγω πιστευω καπου θα βρεθουμε...οταν θα εχει φυγει ο θυμος, η απογοητευση της προδωσιας, γιατι πιστευει πως την προδωσα
καπου θα βρεθουμε...και τοτε εαν η μοιρα μας θελει μαζι θα ειμαστε μαζι


Χθες μου ειπαν πως δεν εχω κανει την αυτοκριτικη μου...Λαθος
Την εχω κανει.
και εχω τοσα πολλα σφαλματα σε αυτη την σχεση οσο κανεις δεν θα μπορουσε να εχει κανει.
Δεν θα πω πως ο φοβος μου για τη αγαπη με οδηγουσε να ειμαι απομακρος απο εκεινη απο την πρωτη στιγμη που ενιωσα κατι για αυτην
δεν θα ψαξω να βρω δικαιολογιες...ημουν λαθος πιστευα πως εαν κρατιωμουν πισω εαν αγνοουσα οτι ενιωθα θα μπορουσα και να το κοντρολαρω...Εγω ο μανιακος με τον ελεγχο αυτος που θα επρεπε σε ολα να εχει μια λογικη εξηγηση..
Και της στερουσα εμενα οχι γιατι δεν μπορουσα οχι γιατι δεν ηθελα αλλα γιατι επρεπε...Εθετα τις προτεραιοτητες μου με το πρεπει και οχι με το θελω....
Δεν θυμαμαι τον εαυτο μου να λεει "θελω να περασω μια μερα μαζι σου"....
Στον καιρο που περασε χωρις εκεινη τον επισα πολλες φορες να λεει στον γιωργο..." ρε μαλακα αυτη ειναι η ζωη μου...... ομορφες βραδυες σε εστιατορια με παρρεα εξοδος για μπυρα...." και ομως σε εκεινη ποτε δεν τα εδειξα..........
παραδοχες δυσκολες εαν δεν εισαι μακρυα...
Δεν συμβιβαζομουνα οταν μου ζητουσε να παμε σε ενα μαγαζι που μπορει εμενα να μην μου εκανε....
Ελεγα εγω σε ορθαδικο ποτε........να πατε και καλα να περασετε
Σε γενικες γραμμες εδιωχνα μερα με την ημερα οτι ηταν πιο πολυτιμο για μενα....
Μονο στις δικες μας στιγμες αφηνομουνα.....τις εδειχνα μικρα κομματια αυτων που αισθανομουνα....
βεβαια αλα αυτα δεν εχουν πλεον σημασια.απλα πολλες φορες νιωθεις καλυτερα οταν τα λες οταν τα γραφεις....
Και ακομα περισσοτερες οταν εισαι ετοιμος να αγωνιστεις για μια δευτερη ευκαιρια
Μα ανα αγωνιστεις ευγενικα οχι οπως εχω μαθει μεχρι σημερα.....

2 σχόλια:

gahan είπε...

ρε φίλε δίαβασα το ποστ , και κάπου κάπου είναι σα να μιλάω εγώ...
πόσο καιρό είσαι έτσι ?
εγώ κοντεύω τουσ 2 μήνες και αρχίζω να την παλεύω σιγα σιγά

thomasd είπε...

χμμμ να δουμε εχουν περασει 4 μηνες απο την ημερα του χωρισμου...αλλα ετσι ειμαι και δεν αλλαζει αυτο καθε μερα ειναι πιο δυνατο πιο γλυκο πιο ομορφο