Η θεα γαληνευει το μυαλο η ζωη μακρυα απο την πολη διαφορετικη κυλα πιο αργα......
Χωρις θορυβους μονο το τζακι να καιει και αυτο για να υπαρχει μια εναλλαγη στο κενο της σιωπης....
Και εγω εδω,με μοναδικη συντροφια τον πιο πιστο φιλο του ανθρωπου σε ενα μερος που ειχαν ξεκινησει ολα για εμας...στον ιδιο καναπε που μοιραζομασταν τα πρωτα βραδυα μας.... Αποτοξινωση απο οσα με εφεραν εως εδω ενα ποτηρι κρασι λιγη μουσικη..... σε ενα αδειο σπιτι μακρυα απο ολα μακρυα απο εσενα.Χωρις δουλεια παρελθον παρον...ελπιζοντας σε ενα μελλον...
Θεωρω τον εαυτο μου τυχερο λιγοι αντθρωποι στις μερες μας ςχουν την δυνατοτητα της επιλογης το αν ααρνηθουν τα παντα και απλα να χαθουν...Τους συνθλιβουν οι υποχρεωσεις..τα χρηματα.....
Μα εδω δεν τα χρειαζομαι...Δεν χρειαζομαι τα ακριβα μου ρουχα το αμαξι μου , την κοινονικη μου και καλα θεση....εδω τα πραγματα ειναι πιο απλα και ας ειναι μολις 100 χιλιομετρα μακρυα απο τον "πολιτισμο".Μια βολτα στον κηπο μια στιγμη στην κοντινη παραλια που ο ανεμος σημερα χτυπαγε.... Μια ματια στην θαλλασα που σαν να εκλαιγε μαζι μου...Μια σπασμενη καρεκλα εκει που παλια καθομασταν και τρωγαμε ...
Περπατησα πολυ σημερα....Οπου και εαν πας τελικα οτι εχεις το παιρνεις μαζι σου...Δεν ξερω εαν αυτη η φυγη θα βγαλει σε κατι δεν ξερω εαν εδω μπορω να ξεκινησω μια καινουργια ζωη...δεν ξερω καν εαν ειμαι ετοιμος να το κανω...Το μονο που ξερω ειναι πως εδω δεν μπορω να σε τρομαξω.......ειμαι μακρυα απο ιδεες του να ερθω κοντα σου...τι μικρο τιμημα για την ευτυχια σου.....η δικη μου ζωη εχει παψει να εχει νοημα...Το εχασε ετσι και αλλιως την ημερα που εφυγες.τι εμεινει.τιποτα να προσεχεις μικρη μου γιατι μοιαζει σε μενα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου